Wie ben ik?

Ons pap en ons mam gaven mij 41jaar geleden de naam Carola.  Geboren en tot mijn 31ste getogen in Gemert (Noord - Brabant). En mijn thuis, dan blijft toch altijd Gemert. Zodra ik Gemert kom binnenrijden dan komt er altijd een vertrouwd gevoel omhoog. 
Intussen, 41 jaar later ben ik mama van 2 dochters, Robi (6) en Ewin (3) en woon ik samen met Sandra in Nuth waar wij sinds 2025 onze eigen zorgonderneming voor mensen met dementie runnen; sterker nog, wij wonen 'in' onze zorgonderneming. 

Ik heb jarenlang gevoetbald bij vv Gemert, heb mijn leven lang honden als huisdier gehad, lust geen bruine chocolade, ben heel nuchter, soms te direct, drink elke dag 1 flesje coca cola zero, ben geen avondmens, houd niet van drukte en mijn beste vriendin heet Marjolein. 

​

Als stagiaire tijdens mijn opleiding tot verzorgende IG ben ik op 15 jarige leeftijd de dementie-wereld binnengestapt om er vervolgens nooit meer uit te stappen. 
Dementie is echt mijn passie, en dat klinkt een beetje raar, want dementie is een vreselijke, mensonwaardige ziekte. 
Het is mijn passie omdat ik er altijd weer naar streef  mensen met dementie het gevoel van waardigheid te laten behouden. En dat kan! 

Meer dan 25 jaar werk ik met mensen met dementie. In mijn eerste 20 haar heb ik gewerkt als verzorgende IG. 
De laatste 6 jaar in mijn 'loondienst-tijd' heb ik gewerkt als persoonlijk begeleider in de dementiezorg.  In deze functie was het mijn voornaamste taak signaalgedrag begrijpelijk te maken voor de omgeving.  
Welke signaal wil de mens met dementie afgeven? Hoe kan de omgeving het beste omgaan met die persoon met dementie? 

In het jaar  2024 heb ik besloten om uit loondienst te gaan en heb ik mijn eenmansbedrijf opgestart.
Ik wilde mijn opgedane (praktijk)ervaring delen met anderen. Mijn ervaring, gekoppeld aan de bewezen onderzoeken over dementie. 

Ik heb veel mooie momenten mogen meemaken met een mens met dementie. Gezien, gevoeld en ervaren dat je echt contact kunt krijgen met een mens met dementie als het brein van hem of haar maar begrijpt. Want als je een mens met dementie begrijpt dan kun je pas echt als medemens naast hem of haar gaan staan in plaats van er recht tegenover iemand willen overtuigen dat een bepaalde beleving niet klopt. 

Tijdens mijn carrière is gedrag bij dementie altijd mijn interesse geweest. Wat zijn oorzaken van signaalgedrag? Waarom wordt iemand met dementie agressief? Waarom slaapt iemand niet? Waarom weigert iemand de zorg? Hoe komt het dat iemand een ander uitscheldt? Zijn of haar moeder zoekt? Naar huis wil? Naar de kinderen wil? Herhalend iemand wil vastklampen? 

Er zijn altijd oorzaken, altijd. En ook jij kunt deze achterhalen. Als je de kennis maar hebt! 

Mijn eigen en natuurlijke manier in de omgang met mensen met dementie had vaak een verbluffend mooi effect. Dit zijn overigens niet mijn eigen woorden, dat zou nogal arrogant zijn ;-)
Geen weerstand. Geen agressie. Geen weigeren of boosheid. 
Maar mens zijn en mens voelen. Vertrouwen. Uiten van emoties. 

Dat wil ik gaan delen met anderen. 

​

En hier sta ik dan. Met een eigen website en een drukke agenda! 

​

Hopelijk ga ik jou ook ontmoeten tijdens mijn workshop! 

​