Stilte in het verpleeghuis? FABEL!

𝑶𝒏𝒛𝒆 𝒉𝒆𝒓𝒔𝒆𝒏𝒆𝒏 𝒃𝒆𝒔𝒕𝒂𝒂𝒏 𝒖𝒊𝒕 4 𝒍𝒂𝒈𝒆𝒏 (1 𝒕/𝒎 4)

𝑴𝒆𝒏𝒔𝒆𝒏 𝒎𝒆𝒕 𝒅𝒆𝒎𝒆𝒏𝒕𝒊𝒆 𝒈𝒂𝒂𝒏 𝒎𝒆𝒕 𝒏𝒂𝒎𝒆 𝒇𝒖𝒏𝒄𝒕𝒊𝒐𝒏𝒆𝒓𝒆𝒏 𝒐𝒑 𝒍𝒂𝒂𝒈 1 𝒆𝒏 2 (𝒐𝒏𝒅𝒆𝒓𝒃𝒓𝒆𝒊𝒏/𝒆𝒎𝒐𝒕𝒊𝒐𝒏𝒆𝒍𝒆 𝒃𝒓𝒆𝒊𝒏).

𝑳𝒂𝒂𝒈 3 𝒆𝒏 4 (𝒃𝒐𝒗𝒆𝒏𝒃𝒓𝒆𝒊𝒏/𝒅𝒆𝒏𝒌𝒆𝒏𝒅𝒆 𝒃𝒓𝒆𝒊𝒏) 𝒇𝒖𝒏𝒄𝒕𝒊𝒐𝒏𝒆𝒆𝒓𝒕 𝒔𝒕𝒆𝒆𝒅𝒔 𝒎𝒊𝒏𝒅𝒆𝒓 𝒈𝒐𝒆𝒅 𝒆𝒏 𝒘𝒐𝒓𝒅𝒕 𝒆𝒆𝒏 𝒍𝒂𝒕𝒆𝒓𝒆 𝒇𝒂𝒔𝒆 𝒗𝒓𝒊𝒋𝒘𝒆𝒍 𝒐𝒏𝒎𝒐𝒈𝒆𝒍𝒊𝒋𝒌.

𝑳𝒂𝒂𝒈 3 𝒆𝒏 4 𝒗𝒆𝒓𝒘𝒆𝒓𝒌𝒆𝒏 𝒔𝒕𝒂𝒕𝒊𝒔𝒄𝒉𝒆 𝒑𝒓𝒊𝒌𝒌𝒆𝒍𝒔.

𝑳𝒂𝒂𝒈 1 𝒆𝒏 2 𝒗𝒆𝒓𝒘𝒆𝒓𝒌𝒆𝒏 𝒅𝒚𝒏𝒂𝒎𝒊𝒔𝒄𝒉𝒆 𝒑𝒓𝒊𝒌𝒌𝒆𝒍𝒔.

In de nacht is het donker. Stil. Soms té stil. Ik houd ervan, stilte om mij heen in de nacht. Het enige licht wat mijn slaapkamer binnenkomt is het licht van de maan. En dat hoeft voor mij niet eens, echter is het in een relatie nemen en geven .

Ik heb een gezond (boven)brein.

Het lukt mijn brein statische prikkels te verwerken, zoals stilstaande voorwerpen, een donkere omgeving, een stille omgeving. Daardoor kan ik rustig slapen. Ik hoef geen prikkels te creëren om rustig te blijven in mijn hoofd.

Mensen met Alzheimer hebben geen (goed) werkend bovenbrein meer.

Daardoor hebben zij meer moeite om statische prikkels te verwerken. (donker, stilte, voorwerpen die geen beweging/geluid geven).

𝗪𝗶𝘀𝘁 𝗷𝗲 𝗱𝗮𝘁 𝗱𝗶𝘁 𝗼𝗼𝗸 𝘃𝗮𝗮𝗸 𝘃𝗼𝗼𝗿 𝗺𝗲𝗻𝘀𝗲𝗻 𝗺𝗲𝘁 𝗡𝗶𝗲𝘁 𝗔𝗮𝗻𝗴𝗲𝗯𝗼𝗿𝗲𝗻 𝗛𝗲𝗿𝘀𝗲𝗻𝗹𝗲𝘁𝘀𝗲𝗹 𝗴𝗲𝗹𝗱𝘁?

Dat is vaak de reden dat mensen met dementie in de nacht dwangmatig gedrag laten zien (blijven lopen, blijven roepen, op zoek naar een dynamische prikkel dus een verzorgende achterna lopen). Een verzorgende die beweegt is immers ook een dynamische prikkel.

 𝐙𝐞 𝐠𝐚𝐚𝐧 𝐧𝐚𝐦𝐞𝐥𝐢𝐣𝐤 𝐳𝐞𝐥𝐟 𝐝𝐞 𝐝𝐲𝐧𝐚𝐦𝐢𝐬𝐜𝐡𝐞 𝐩𝐫𝐢𝐤𝐤𝐞𝐥𝐬 𝐟𝐚𝐛𝐫𝐢𝐜𝐞𝐫𝐞𝐧

• Lopen zorgt voor dynamiek

• Roepen zorgt voor dynamiek

• Een bewegend persoon geeft dynamiek (daarom kan iemand met dementie jou achterna willen lopen)

Wanneer iemand bovenstaande niet meer kan is de kans op dwangmatig slapen ook aanwezig.

Blijft een dynamische prikkelbron onvindbaar, dan blijft iemand met dementie non-stop doorlopen of andere gedragingen laten zien.

Kern is dat mensen met dementie in een stille omgeving geen prikkels meer kunnen opnemen, daardoor ontbreekt ook het besef van het eigen bestaan! Hoe schrijnend is dat?

Laag 2 roept (nee, schreeuwt!) eigenlijk om dynamische prikkels. Zijn die er niet dan 𝙫𝙤𝙚𝙡𝙩 iemand met dementie zichzelf niet meer. Als je jezelf niet voelt....dan ga je iets doen zodat je jezelf wel voelt. Lopen, roepen, bellen, kloppen, tikken, wrijven, friemelen.

Denk eens aan een baby. Een baby heeft nog geen ontwikkeld brein en functioneert op laag 1 en 2.

Een baby slaapt gemakkelijker in een kinderwagen die beweegt. Als hij of zij gewiegd wordt. Als er een muziekje wordt afgespeeld. Als er een bewegend licht op de kamer is.

Mijn casus:

Tonnie was veel wakker in de nacht. Ze kwam dwangmatig uit bed en kon dan blijven lopen.

Na onderzoek bleek dat dit kwam door haar aangedane brein. Ze had er bovendien zelf last van. Het brein van Tonnie schreeuwde om dynamiek om rustig te blijven.

In de nacht zette ik 3 dynamische prikkels in:

• Muziek/geluid, door het inzetten van een Numsy (White Noice Apparaat).

• Licht, door het inzetten van een sterrenprojector.

• Gevoel, door een ballendeken in te zetten. Zodra Tonnie bewoog drukte de balletjes op haar huid, wat zorgde voor dynamiek.
  

Resultaat: Tonnie sliep.

Stilte is een ideaalbeeld wat we vaak hebben. Maar is in de omgeving voor mensen met dementie (en NAH) een trigger voor onbegrepen gedrag.

Welke prikkels je moet inzetten? Dat is een stukje maatwerk. Belangrijk is dat de prikkel herkenbaar is en iemand niet teveel hoeft na te denken (gebruik van het bovenbrein).

Dus vooral geen RTL Boulevard! ;-)

Carola van Wanrooij

Coach Dementie